Gözləmə, əsla…

«Salam»dan sonra sənə nə deyim, «Gözləmə», ən son sözüm olsun «Əlvida!» Səninlə xatirəm azdır, bilirsən, birgə şəklimiz belə olmadı ki, baxım silim onları noutbukumun, planşetimin, telefonumun yaddaşından ayrıldığımızı anladığım zaman… Hədiyyən də yoxdur ki, atım onu zibil qabına hirsləndiyim zaman…  Tək bir xahişim var: Gözləmə! Sənə hər davamızdan, anlaşılmazlıqdan, mənə olan haqsız davranışından sonra zəngПродолжить чтение «Gözləmə, əsla…»

Ваша оценка: