Zamanə adamı… (satirik, tənqidi yazı)

Vicdanımı bu il asdım dar ağacından, kəndiri də möhkəm etdim, əl-qolunu bağladım ki, qaçmasın, stulunu da özüm itələdim, durub baxdım kənardan, ta ki, boğulub ölənədək. Birdən sağ çıxar, sözünü deyər qərar verəndə… Ürəyimi atdım çaya, bir əlimdə çay daşı, bir əlimdə sabun, yudum, sürtdüm, ləkələrdən təmizləyib bəyazlatmaq üçün… Sonra sərdim qurumağa… Qışdır axı… Çətin indi tezПродолжить чтение «Zamanə adamı… (satirik, tənqidi yazı)»

Ваша оценка:

NAVRASIN DƏLİSİ (müəllif: Rauf Qərib Alagöz)

Sözlər boğazında düyünlənirdi. Sanki Dardanel boğazından ağır yük tankerləri üzbəüz gəlmiş və günlərcə sürəcək çətin keçmə manevri kimi handan-hana nəsə demək istəyirdi. Amma dinləyən kim? Sözü elə ağzında qalırdı. Bu şəhərə gəldikdən bəri onun qeyri-adi hərəkət və deyimləri ətrafdakılarda ona qarşı «dəli» təəssüratı yaratmışdı. Nə desə ciddiyə alınmaz, hətta zarafat obyekti olardı. O da heyПродолжить чтение «NAVRASIN DƏLİSİ (müəllif: Rauf Qərib Alagöz)»

Ваша оценка:

FIRLANIR (Müəllif: Rauf Qərib Alagöz)

Bu dünyadan heç nə anlamıram mən, Hansı xətlə, hansı cızla fırlanır? Qiyamətdən əlamətdir, yəqin, bu. Oğlan oğlan, qız da qızla fırlanır. Sanki hər şey çevrilibdir tərsinə, Təmizliyi itiribdir tər sinə, Bilmək olmur düzü nədir, tərsi nə? Yay qış ilə, payız yazla fırlanır. Ağlar gözlər saxtalaşıb, saxtadır, Quru gözdə qanlar laxta-laxtadır, Sanki qəlblər daşdır, ya daПродолжить чтение «FIRLANIR (Müəllif: Rauf Qərib Alagöz)»

Ваша оценка: