Sevgi və xoşbəxtlik haqqında esse

Bu an o qədər xoşbəxtəm ki, etiraf etməyə, paylaşmağa ehtiyat edirəm.

Bilirəm ki, xoşbəxtlik də nisbidir, zamanla məhdudlaşır, başladığı kimi bitir…

Bu an sadəcə o xoşbəxtliyi yaşayıram.

Bu gün üçün nə qədər səbr, zaman, əmək, əsəb, sərf, xarakterimdə ciddi ixtisarlı islahatlar, depressiyalardan kəskin dönüşlər, dibə düşüb yenidən quyudan pillə-pillə qalxmaları etdim.

İnsan sevdikcə sevgini yaradır. Sevgi var, insanın özündə başlayır, bitir.

Sevgi insanın özünə münasibətidir.

Tam təklik hüzur verirsə, azadlıq əsarətdə saxlamırsa, insan sevgini yaradır, sevgi xoşbəxtliyi doğur.