Her gün… (kızım için)

Her gece fikirlerimde mektublar yazıyorum sana… «Nasılsın, kızım?» soruyorum her defasında… Devamı gelmediyinde susuyorum, ağlıyorum, göz yaşlarım akdıkca, sözler geler aklıma… Nasıl büyüdüyünü görüyorum sanki… Sesini duyuyorum… Her kelmende  özlediyim «Anne» var… Nasıl geyiniyorsun? Yüzün nasıl degişmiş? Giyimlerini seviyormusun? Oyuncaklarını peki? Nasıl gidiyorsun okula? Sevdiyin nedir okulunda? Arkadaşların varmı, acaba? Gülüşünün resmini çeker hayallerim… BirПродолжить чтение «Her gün… (kızım için)»

Ваша оценка: