Oyuncaqlarım…(Nicat Qafurogluya nəzərən)

Uşaqlığım lənətə gəlmiş dövrə düşdü… Hakimiyyət devrildi, böhranlar ard-arda bir-birini əvəzlədi, kütləvi ixtisarlar, işsizlik uşaqlığımızı yaşamağa qoymadı… Uzanan növbələr, müharibə… Uşaqlıq illərində uşaqlıq oyuncaqlarımızın sayı az idi… Pul ancaq geyim və yeməyə çatırdı… Yoxsulluq… Lənətə gəlsin kasıb olmaq… Yoxsulluq içində böyümək, istəklərini rədd cavabını eşitməyib, ağlamamaq, inciməmək üçün boğmaq… «Böyüyəndə özüm alaram, eybi yox» təsəllisiПродолжить чтение «Oyuncaqlarım…(Nicat Qafurogluya nəzərən)»

Ваша оценка:

Getməyə nə var ki… (Nicat Qafurogluya nəzərən)

Getməyə nə var ki, yoldan çox yol var, səbəbdən çox səbəb, bəhanələr də ki, n qədər… Getməyə nə var ki, son sözünü desən də, sussan da, getmək nə cəsarət tələb edir, nə də ki, məsuliyyət… Getməyə nə var ki, qaçırsan hər şeydən, hamıdan, gedirsən özünə, qapanırsan… Getməyə nə var ki, hər kəs günahkar olur getməyinəПродолжить чтение «Getməyə nə var ki… (Nicat Qafurogluya nəzərən)»

Ваша оценка: