Foto: Azər İbrahimov
Hava soyuyan kimi təkliyimə bürünürəm…


İnsanlar məni məyus edən kimi susaraq gedirəm…


Həyat təcrübəsini mənə sırıdıqca, ondan inciyirəm…


Qazandıqlarımı itirdikcə, küçədəki sahibsiz heyvanlar kimi özümü hiss edirəm…


Mənə hüzur lazımdır bəzən, bəzən də unudulmaq!

Sən çıx uca zirvəyə,
Mənsə düşüm lap dibə,
Baxım, səni səsləyim,
Uzat əlini mənə…